Ervaringen van Sportvasters: Frans Joseph Sinjorgo

Naar aanleiding van een kritische reactie in fiets over het fenomeen sportvasten, hierbij toch een interessante objectieve persoonlijke ervaring in de praktijk die ik de redactie van Fiets niet kan/wil en mag onthouden.

Allereerst wil ik met het commentaar van Yneke Vocking mee gaan, dat de hoeveelheid supplementen die via de website na afloop van de kuur worden aangeboden, je terecht het gevoel geven, dat het commerciële aspect rond deze trainingskuur er misschien te dik bovenop wordt gelegd. De organisatie achter het sportvasten moet dan ook uitkijken dat hun deelnemers nog wel door de bomen het bos blijven zien, en zich niet letterlijk gaan verslikken in allerhande potjes en pilletjes. Dat sportvasten meer is dan zomaar een commercieel verhaaltje, waarmee je, je prestaties verbetert en je als een soort van heel positieve bijwerking ook nog eens op effectieve wijze kan afvallen kan ik als geen ander bevestigen. Sportvasten moet mijns inziens echt gezien worden als een meer dan waardevolle ondersteuning bij ieder denkbaar trainingsprogramma.
In de door mij ervaren praktijk, heb je na afronding van je sportvasten kuur al die hulpmiddelen ter ondersteuning middels supplementen niet eens echt nodig zolang je maar consequent in training blijft. Sportvasten is dus meer dan 10 dagen minimaal eten en het slikken van supplementen.

Met een lengte van 1.84 meter en een 52 lentes op de kalender, woog ik bij de start van het wielerseizoen begin maart 2011, schrik niet, 124 kg. Ik voldoe dus zeker niet aan het beeld van een gedreven sportman. Maar fietsen betekent zoveel voor mij, dat om deze sport op een beetje leuk niveau te kunnen beoefenen, ik wel een bepaald fanatisme op de pedalen wil kunnen loslaten, dat ik niet een half uur later dan mijn fietsvrienden in het café aan kom, na afloop van de training. 

Ondanks het feit dat ik dus een laat ik noemen bovengemiddeld enthousiast fietser ben (ca. 8000 km p.j) kwam mijn gewicht de laatste jaren eigenlijk nooit meer echt onder de 115 kg, en schommelde ik gedurende het laatste wielerseizoen 2009/2010 constant tussen de 115 en 119 kg.
Gelukkig kon ik, ondanks deze extra vracht het peloton waarin ik rijd nog altijd goed volgen. Trainingsritten met een avs van >31 km over een afstand van ca. 120 km waren voor het rijdende nijlpaard, zoals mijn vrienden mijn steevast noemden, geen probleem en zolang mijn lijf aan deze eis kon blijven voldoen, maakte ik mij dan ook niet al teveel zorgen over mijn gewicht.

Ondanks het forse overgewicht beschik ik over een redelijk goede basis conditie, en kon ik op het vlakke, wanneer het tempo werd opgevoerd nog altijd goed mee. Stress kreeg ik alleen wanneer ik in de verte een viaduct zag opdoemen, maar met mijn gewichtsvoordeel maakte ik in de afdaling de opgelopen achterstand altijd wel weer goed. Wel was het zo, dat ik zoveel voeding nodig had om een rit te rijden dat ik gevoelsmatig vaak zwaarder van de fiets af stapte, dan dat ik erop stapte. Ik kom hier later in het verhaal nog op terug.

De Confrontatie
Op 20 maart 2011 tijdens de eerste rit in het nieuwe seizoen 2011 ging het echter goed mis. Tijdens deze training moest ik met mijn 124 kg ondanks het afgesproken lage tempo in begin van het seizoen van ca. 30 km p/h er na 70 km genadeloos af. Uitgeput bereikte ik met pijn in mijn hele lijf met een avs van 29 km p/h na 90 km onder hoongejuich van mijn fietsvrienden die al heerlijk aan de koffie met Bossche bol, lees bier zaten, in ons stamcafé.

Het was niet zo dat ik tijdens de wintermaanden niets had gedaan. Tijdens de 4 wintermaanden heb ik redelijk intensief ca. 500 km op de Tacx en ca. 600 kilometers op de mountainbike afgelegd. Hetgeen toch neer komt op gemiddeld 1 tot 2 serieuze trainingsmomenten per week. Aanzienlijk minder dan in de zomer, maar zoals altijd heb ik serieus geprobeerd de conditie die ik in oktober nog had, zo goed mogelijk vast te houden. (Tijdens onze slotrit Dusseldorf - Den Bosch wist ik probleemloos over 170 km een avs 32 op het asfalt te leggen).

Tijd dus voor drastische maatregelen.
Uitgerekend viel in de week voordat ik mijn fietsmaten moest lossen, ‘het wielermagazine’ op de mat met het artikel over sportvasten. Zoals u begrijpt heb ik het artikel bij thuiskomst nog eens 4x gelezen. Het besluit was dan ook snel genomen. Op 25 maart startte ik met de sportvasten kuur. Om mijzelf niet gelijk in het diepe te gooien. Heb ik, onder het motto alles door de helft, in de aanloop week voor de sportvasten kuur mijn eetpatroon al wat aangepast.

Op de start datum van het sportvasten woog ik 122 kg met een buik omvang van 133
De 10 dagen vasten met het 3 dagen afbouwen, 3 dagen vasten, 4 dagen opbouwen waren prima vol te houden. De supplementen doen prima hun werk en er is absoluut geen sprake van een niet uit te houden hongergevoel. Wel wordt je soms wat trillerig en duizelig bij te snel opstaan.
Sporten ging echter uitstekend (zie tabel). Ik heb gekozen voor een afwisseling tussen fietsen(Tacx Vortex) en de roeitrainer (flowfitness RTX 800)

Voor maximale gewichtsreductie adviseerde mijn trainer mij eerst om te gaan hardlopen, helaas beschik ik met mijn gewicht nu eenmaal niet over het genetisch materiaal om blessure vrij, verantwoord te kunnen lopen. De 2 kg die ik naar zeggen hiermee extra zou afvallen nam ik dan ook voor lief. Mijn Personal trainer is wel een paar maal komen checken of de wijze waarop ik fietste voldeed aan de eisen aan het door hem opgestelde programma, maar hij zag al snel dat ik niet bang was om gedurende het dagelijks voorgeschreven half uur met een hoge hartfrequentie van rond de 140 slagen er tegenaan te gaan.

Na de 10 dagen sportvasten kuur woog ik op 5 april, 114 kg (-8kg) buikomvang 113
Na de kuur dwong mijn Bourgondische inslag mij weer naar een normaal voedingsprogramma te gaan. Na een kleine week weer normaal gegeten te hebben stond ik op 9 April aan de start van de 135 km lange meditour. In voorgaande jaren was dit voor mij in het begin van het seizoen toch altijd een knap lastige rit, maar dit jaar was het appeltje eitje. Tot mijn stomme verbazing kwam ik binnen met een avs van 32 en voelde ik mij top. De eerste 70 km gingen zelfs met een avs > 34 km p/h. Thuisgekomen was mijn gewicht op dat moment 112 kg, ik naderde eindelijk weer de 110 kg

Tijdens de daaropvolgende trainingritten kon ik weer meerijden als nooit tevoren en alleen wanneer wij, tijdens de laatste 10 km het tempo vrijgaven, besloot ik om in mijn eigen tempo door te rijden en lekker even uit te bollen

De Amstel Gold race april 2011 150 km:
Als zwaargewicht ben ik natuurlijk nooit gezegend geweest met een begenadigd klimmerstalent, maar ik kreeg bij toeval onverwacht een start bewijs voor de AGR en ben ervoor gegaan. Probleemloos reed ik na 6 uur en 15 minuten en 150 km onder de wielen de Cauberg op met een voor mij meer dan keurige avs van 25 km p/h. Dit was voor mij absoluut een openbaring, daar ik een dergelijke cyclo de laatste 3 jaar eigenlijk niet eens meer op mijn programma durfde te zetten.

Ter vergelijking 
Luik Bastenaken Luik in 2007 over 170 km was mijn laatste “zware” cyclo, die ik in die tijd voor mijn gevoel toch redelijk getraind met een avs van 21 km p/h, in mijn herinnering behoorlijk uitgeput uitgereden heb.
De veel minder zware Jan Janssen classic met zijn 1700 hoogtemeters over 150 km wist ik in 2009 met een avs van 24 km p/h af te leggen. Niet echt iets om achteraf helemaal van uit je dak te gaan!!!
Ondanks dat het seizoen nog pril is, is het resultaat, wat ik tijdens de AGR neerzette voor mij dus een openbaring die ik alleen maar aan de sportvasten kuur kan toeschrijven.

Inmiddels heb ik de kuur 60 dagen geleden afgesloten. Mijn gewicht is momenteel 108,4 kg (-14kg). Per week val ik dus nog steeds tussen de 600 a 800 gram af en ben ik zonder enige moeite in de 7 weken na de kuur nog 6 kg kwijtgeraakt. Ik eet normaal en gebruik geen enkel supplement om de zogeheten metabolic switch in stand te houden. Deze Switch blijft voor mijn gevoel zolang je maar blijft sporten eigenlijk gewoon vanzelf in stand. Het idee om in de aanloop naar een nieuwe uitdaging een 3 daagse minikuur te doen om de zogeheten metabolic switch weer te activeren kan je situationeel overwegen. Zelf denk ik erover om wanneer ik rond mijn streefgewicht van 100 kg ben aangekomen nog eens een 10 daagse kuur op te pakken. Een mooi uitgangspunt om op het eind van het seizoen beter geprepareerd de wintermaanden tegemoet te treden.

Verder is het zo dat ik nu met gemak een trainingsduur van 1 uur op de Tacx volbreng. Voor en tijdens de Sportvasten kuur was voor mij een training van 30 minuten op de Tacx of Roeitrainer het absolute maximum wat ik kon volbrengen. Op dit moment draai ik dus na 1 uur met groot gemak nog bovenstaande gemiddelde vermogens. Terwijl ik voorheen regelmatig tijdens de 30 minuten training de pedalen moest stil houden om op adem te komen, nu kan ik gewoon doorgaan. Iedere 10 minuten pers ik gedurende 1 minuut er een tussen sprint uit waarbij het vermogen rond de 450 watt ligt. Cijfermatig is mijn overall prestatie dus inderdaad met zo’n 15% toegenomen. Gevoelsmatig is het zeker zo’n 20%. Ik train immers 2x zo lang op en ga zoals gezegd van avs gegevens uit. Daarnaast zijn mijn prestaties op de weg beter dan ooit. Het klinkt misschien kinderachtig, maar het is eigenlijk ongelofelijk met wat voor een gemak ik na de sportvasten kuur weer kan meerijden. Sterker ik kan zelfs weer zelfs geregeld mee op kop rijden.

Momenteel plan ik per week 3 vaste trainingsmomenten, drink ik mijn wijntje, en snoep ik zo verstandig mogelijk. Eten doe ik nog steeds met groot plezier maar toch aanzienlijk minder dan voorheen (behoefte is nog steeds duidelijk afgenomen), Uiteraard kom ik absoluut niet tekort en pak ik tijdens gelegenheden wanneer ik er zin in heb gewoon een heerlijk frietje, blokje kaas of wat dan ook. Wel kijk ik veel meer uit met de combinatie koolhydraten en vet. Aardappels zonder jus, pasta zonder olijf olie, friet zonder mayonaise etc. etc.

Belangrijk te realiseren
Opvallend is dat dit programma (training en totaal aantal km per jaar) feitelijk gelijk is aan alle jaren daarvoor. Toen viel ik echter absoluut niet af, nu val ik zonder iets te doen dus nog steeds gestaag af, wat voor mij de bevestiging geeft dat ik i.p.v. suikers nu inderdaad veel meer mijn vetten als brandstof aanspreek. Voorheen had ik daarnaast zoals aangegeven voor langere tochten dan ook veel meer voeding nodig om de streep te halen. Na de sportvasten kuur lijkt het er voor mij namelijk sterk op dat je met significant minder eten tijdens het fietsen toekan.

Afgelopen zondag reden wij 120 km met een avs van 32.
Met 1 plak ontbijt koek en een energie reep, 1 bidon sportdrank en 1 bidon gewoon water kwam ik probleemloos thuis.
Voor de sportvasten kuur at ik tijdens het fietsen voor eenzelfde prestatie minimaal 2 krenten bollen 2 energierepen. Druivensuiker, 1 gelletje, 1 banaan en twee bidons met energie drank + wat ik nog van mijn collega’s in het peloton kon mee snaaien

Kortom; sportvasten het werkt echt, zolang je maar blijft ‘duur’sporten. De belangrijkste conclusie die ik voor mijzelf wil trekken is dat volgens mij afvallen een bijwerking is van het product sportvasten. Om deze reden ben ik het dan ook eens met de redactie van Fiets dat je Sportvasten niet moet gebruiken wanneer je primair alleen wilt afvallen. De motivatie om te sporten moet absoluut echt structureel aanwezig zijn om de kuur te kunnen laten slagen.
In mijn geval, een actieve sporter met structureel overgewicht is de bijwerking natuurlijk net zo belangrijk, als de werking van het Sportvasten. De belangrijkste werking wordt ook voor mij echter bepaald door de veel betere prestaties op de fiets die ons allen zo dierbaar is.

Zodra ik merk dat mijn prestatie curve of gewichtscurve begint af te vlakken, heb ik overleg met mijn coach (www.sportvastenkuur.nl). Zolang het echter gaat zoals het nu gaat, continueer ik gewoon mijn bestaande programma en kan ik alleen maar zeggen. De kennis en het idee achter sportvasten zijn niet op commerciële en lucratieve uitgangswaarden gebaseerd, maar wat mij betreft puur op sportieve waardes.

Vriendelijke groet,

Frans-Joseph Sinjorgo
Email f.j.Sinjorgo@gmail.com  
Tel 073 55 11411 mob 0629359132
Theerestraat 28
5271GD Sint Michielsgestel