Ervaringen van Sportvasters: Martin Dekker

Sportvasten
Eind november 2011 ben ik begonnen met het Sportvasten programma. Waarom ik het programma ben gaan volgen? Ik had het het idee dat ik tijdens de lange duurloop niet lekker kon overschakelen naar de veterbranding, ik kreeg zo na de 20-23k een enorme motivatiedip en aardig wat vreemde pijntjes. Zelf denk ik (lees: weet ik) dat mijn gewicht (96 kg) hier wel wat mee te maken zal hebben, dat was dan ook zeker de tweede motivatie om met het programma te starten.

Middels dit verhaal wil ik je een kijkje geven in het programma en laten weten hoe het nu met mij gaat. Ik heb eerst een kort stukje geschreven over de kuur, daarna de kuur van dag-tot-dag beschreven en als laatste een aantal updates. Ik hoop dat ik je zo iets inzicht kan geven in een heel uitdagend traject. 

Sportvasten is een trainingsmethode waarmee je de ‘metabole switch’ van suiker- naar vetverbranding maakt. Deze switch zorgt voor een gezonder gewicht, een betere conditie en meer vitaliteit. Tijdens de kuur gebruik je voedingssupplementen die voor extra resultaat, veiligheid en ondersteuning zorgen. Daarnaast kan het nodig zijn dat je ter voorbereiding op een kuur bepaalde supplementen gebruikt. Hierdoor krijgt je lichaam voldoende vitaminen en voedingsstoffen binnen, waardoor je de switch beter en makkelijker maakt.

Het sportvastentraject kan je enorme resultaten opleveren, maar is niet voor iedereen geschikt. Naast een sterke motivatie moet je lichaam ook klaar zijn om de metabole switch te maken. Sportvasten is bijvoorbeeld niet mogelijk bij bepaalde aandoeningen of bij het gebruik van bepaalde medicijnen. Het lichaam moet namelijk in voldoende conditie zijn om te kunnen trainen en het ombouwproces van suiker- naar vetverbranding aan te kunnen. Het sportvastentraject is dan ook altijd onder begeleiding van een gediplomeerde sportvastenbegeleider, in mijn situatie Esther Devilee van Sport Zeker en Vast. Ik heb voor Esther gekozen omdat ik haar ken, maar zeker ook om haar (top)sport verleden. Zij weet dan ook als geen ander hoe een sporter in elkaar zit.

Zoals het er nu uitziet zal ik de volgende fasen doorlopen:

Fase 1 – ‘Prepare for the Switch’ – de voorbereiding
Fase 2 – ‘Make the Switch’ – de 10-daagse sportvastenkuur
Fase 3 – ‘Keep the Switch’ – richtlijnen en methoden om de behaalde metabole switch te behouden


Ik ben zelf erg nieuwsgierig hoe de kuur mij zal bevallen, één ding weet ik zeker, het zal zwaar worden. Maar ik weet zeker dat mijn coach mij goed zal begeleiden en ondersteunen waar nodig is, zeker tijdens de zware momenten. Binnenkort heb ik de intake voor het programma, ik ga dan met minn coach het gehele traject doornemen en nog wat vragen beantwoorden. Ik zal tijdens de kuur mijn vorderingen en ervaringen dagelijks aan deze pagina toevoegen, misschien wel leuk voor de lezers!

Intake, 29 oktober: De intake bestond uit een gezamenlijk duurloopje en een uitleg van het programma. Na het zeer gezellige duurloopje kreeg ik een hele uitgebreide uitleg over het programma. Zo’n beetje elke ‘do’ en alle ‘don’ts’ passeerde de revue, een heel duidelijk verhaal. Na de uitleg en voor het overhandigen van het sportvasten pakket werd nog even mijn bloedsuiker gemeten, de meter gaf 4.5 aan, zeker niet verkeerd! In principe ben ik klaar voor de kuur, maar eerst nog even lekker op vakantie.

Dag 0, 20 november: De kogel is door de kerk, morgen ga ik starten met het Sportvasten programma. Mijn opgelopen voetblessure is volgens mij voldoende hersteld om 10 dagen lang een half uur te lopen, enne, ik voel mij na de vakantie een beetje blehh. Vanaf morgen wordt mijn programma dan ook geheel omgegooid, anders eten, anders drinken en anders sporten…. De periode van aanpassen is dus aangebroken en ik ben er klaar voor!

Dag 1, 21 november: De eerste afbouwdag. Eigenlijk heb ik deze dag als een ‘gewone’ dag ervaren. De dag begon vroeg met een (voor mij) uitgebreid ontbijt. Ook de lunch en diner waren voldoende, het was alleen even wennen om geen brood en tussendoortjes te eten. Alleen nu ik dit schrijf, heb ik wel het gevoel dat het allemaal wat weinig was…. Maar geen last van ongemakken gehad, ik denk dat dat mede door de supplementen wordt onderdrukt. ‘s Avonds, probleemloos, een half uur op tempo hardgelopen.

Dag 2, 22 november: De tweede afbouwdag. Deze dag was een kopie van gisteren, alleen had ik ’s avonds trek ik mijn ‘gewoonte’ snacks. Het hardlopen ging goed, ik moest alleen regelmatig een tandje bijschakelen, het tempo ligt toch wat hoger dan dat ik normaal loop. Morgen de laatste afbouwdag, de eerste dag alleen op sap…. ik ben benieuwd hoe dat gaat verlopen.

Dag 3, 23 november: De derde, dus laatste, afbouwdag. Dit was duidelijk een dag dat er geen vast voedsel op het menu stond. Maar ondanks het sapmenu was ook deze dag goed door te komen. Alleen weet ik nu dat tomatensap smaakt zoals het woord klinkt, de substantie er uitziet en dat elk vooroordeel over de vieze smaak van dit rode goedje correct is… Ook het halfuurtje hardlopen ging zonder problemen. Vanaf morgen ga ik maximaal 3 dagen vasten, niet meer dan 3 x 150ml sap over de gehele dag. Ik ben benieuwd.

Dag 4, 24 november: De eerste (echte) vastendag. Nog meer rantsoen. Gisteren mocht ik nog ruim een liter sap ‘eten’, maar vandaag werd dat ook nog meer ingedikt. Vandaag stond er alleen 3x 150ml verse jus d’orange op het menu (Ja, voor de hele dag..). Maar eigenlijk heb ik geen last gehad van het ‘niet eten’. Het sporten ging best wel lekker, het was wel wat zwaarder dan de afgelopen dagen, ik had ook een wat hogere hartslag. Maar al met al mag ik niet klagen. Straks maar eens kijken of ik al geswitcht ben, maar daar morgen meer over. (update 25 noveber, ik ben duidelijk geswitcht. Gisteravond gaf de teststrip met een 4tje aan dat mijn spieren snappen wat vetbranden is! Wat dit verder voor het programma inhoud, hoor ik later vandaag van Esther, maar fijn is het wel!)

Dag 5, 25 november: De tweede vastendag. Eigenlijk zit ik in de ‘het zal wel zo horen’ fase. Ik mis het eten niet echt, alleen knort mijn maag wel wat vaker en wat harder dan gisteren. Vandaag ging het lopen wat minder dan gisteren. Ik merk dat mijn hartslag wat hoger ligt dan normaal, zeker tijdens het lopen. Maar ja, wat wil je, het is oorlog in mijn lichaam! Maar al met al mag ik niet nog steeds niet klagen. Vandaag heb ik nog even de coach, Ester, gesproken, ook zij is dik tevreden over de voortgang van de kuur. Straks maar even kijken hoe de test is, waarschijnlijk nog paarser (lees: beter) dan gisteren. Gezien ik gisteren al geswitcht was, mag ik morgen al weer aan de opbouw fase beginnen. Maar ik plak er nog één vastendag aan vast, de kilootjes vliegen er namelijk af, een hele leuke bijwerking van de kuur.

Dag 6, 26 november: De derde en laatste vastendag. Eigenlijk begin ik het wel zat te worden. Ik mis het eten niet echt, maar ik begin me wel wat slapjes te voelen. Mijn maag geeft vandaag steeds minder signalen af, hij knort niet meer en geeft geen hongerklop signalen meer af. Het lijkt er wel op alsof hij wil zeggen: ‘ik heb het opgegeven, zoek het maar uit!’. Het halfuurtje lopen ging, maar daar is alles dan ook mee gezegd. Mijn hartslag was niet meer te relateren aan mijn snelheid, zeker niet tijdens het lopen met tegenwind. Wat mij nu ook opviel, is dat ik veel meer zweet dan normaal, zeker bij dit weer type. Dit deed ik de afgelopen dagen ook wel, maar vandaag wel extreem. Het zweten ging dan ook na het lopen ook heel erg lang door. Gezien ik eergisteren al was geswitcht, mocht ik volgens het programma vandaag al opbouwen. Maar om een extra kilootje kwijt te raken, heb ik er nog een vastendag achteraan gegooid. In overleg met Esther hebben we wel besloten om iets meer sap te drinken en een appeltje in de avond te eten. Oh ja, de test van gisteren was een maximale switch, de test van straks zal wel een ‘Über switch’ laten zien…. Morgen mag ik weer drie keer eten althans, mini eten. Het is wel iets waar ik naar uitkijk!

Dag 7, 27 november: De eerste opbouwdag! O.k., we hebben het gehaald, het zwaarste deel is achter de rug. Vanaf nu gaan we het nieuwe eetpatroon heel langzaam opbouwen. Vandaag mocht ik weer 3 maaltijden, althans, mini maaltijden. Het is de dag waarop de spijsvertering weer opgang moet komen. En ja, dat merk je ook. Ik werd namelijk ietwat misselijk van mijn eerste (en volgens Esther een welverdiend) appeltje…. De overige maatlijden werden wel heel goed ontvangen! Gelukkig was er voor vandaag een rustdag in gelast, er is dan ook niet gesport. Eigenlijk had ik dit ook wel even nodig. De afgelopen dagen hebben toch wel sporen achter gelaten, toch wat roofbouw gepleegd (aardig wat kilo’s en buikcentimeters kwijtgeraakt). Morgen mag ik bijna 3x een normale hoeveelheid eten, dat geeft de burger moed! Na vandaag nog 3 opbouw kuurdagen. Maar zoals het er nu uitziet, gaan die geen problemen gaan opleveren.

Dag 8, 28 november: De tweede opbouwdag. Dat is even beter wakker worden. Het rare, lege, gevoel in mijn buik was vanochtend nagenoeg weg. Vandaag mocht ik weer iets meer eten dan gisteren, er zat zelfs een aardig portie kwark bij! En dat is best lekker! Eigenlijk zo lekker, dat het zeer waarschijnlijk een vast onderdeel in mijn ochtendritueel wordt. Verder verliep de dag een beetje als gisteren, gewoon lekker. Het lopen ging allen nog niet optimaal. Ik had nog een redelijk hoge hartslag en was een halfuur rennen ook meer dan genoeg. Morgen maar weer opnieuw een halfuurtje op 80%. Oh ja, vandaag moest ik testen of mijn lichaam al is terug geswitcht, ik moet namelijk de suikers die ik heb gegeten weer gaan verbranden. Maar de test van vandaag gaf aan dat ik nog maximaal in de vetverbranding zit. Morgen moet ik even een reset uitvoeren, even een liter appelsap over de dag wegwerken. Verder worden de porties van mijn ontbijt, lunch en diner weer iets groter, iets waar ik wel naar uitkijk.

Dag 9, 29 november: De derde opbouwdag. Deze dag leek in veel opzichten op die van gisteren, maar dan ‘weer iets meer’. De maaltijden zijn weer wat groter geworden, voor mijn gevoel bijna volwaardige maaltijden! Naast het beetje meer eten, was de liter appelsap een zeer welkome aanvulling. Ik voelde mij aan het eind van de dag dan ook veel energieker dan aan het begin. Gelukkig ging het hardlopen alweer een stuk beter, het was goed te zien dat ik meer energie heb dan de laatste dagen. Ik moest zelfs weer op sommige stukken even ‘aanzetten’ om op de 80% te komen, en ja, dat was toch wel weer even geleden. Morgen is de tiende en laatste dag van de kuur. Ik ga dan, voor het eerst na de switch, weer wat koolhydraten aan mijn voeding toevoegen (in de vorm van rijst). Verder zijn er eigenlijk geen grote aanpassingen in het programma.

Dag 10, 30 november: De laatste opbouwdag. Deze dag was eigenlijk een ‘gewone’ dag. O.k., er stonden nog wel wat supplementen op het menu, maar verder was het een dag waarbij ik het gevoel had dat ik goed in balans was. Goed hé. De maaltijden waren nog steeds minder dan vroeger, maar ik heb nog geen ‘hongergevoel’ gehad, het was dus voldoende. Wel heb ik mijn ontbijt nu opgedeeld in 2 momenten, na het opstaan een portie kwark met vers fruit en een fruitmomentje om 10 uur in de ochtend. Ik kon trouwens goed merken dat er rijst aan het diner was toegevoegd, ik zat een uur na het eten nog steeds vol. Het lopen ging gewoon goed. Ik heb me niet aan de 80% gehouden, ik ben gewoon een ruim halfuur lang ontspannen gaan rennen, dat had ik wel verdiend, toch?

Morgen gaat mijn nieuwe ‘levensstijl’ in, ik ga dan (veel) minder koolhydraten eten en zal mijn voeding vooral gebaseerd zijn het sportvasten menu; in de ochtend kwark met fruit, in de middag een lekkere salade met kip of vis en een normaal (of koolhydraat armer) diner. Helaas zal ik de tussendoortjes, die vooral in het weekend voorbij komen, moeten laten staan. Maar als iemand ‘lekkere’ tips of ideeën heeft die koolhydraat/calorie arm zijn weet, hoor ik het graag. Volgende week heb ik mijn laatste sportvasten contact met Esther, de coach die mij heel prettig door de kuur heen heeft geholpen. We gaan dan de fase ‘keep the switch’ doornemen, zeg maar ‘de nieuwe fase’.

Verder ben ik de afgelopen 10 dagen toch wel wat veranderd, naast een verhoogde vitaliteit ben ik zo’n 7 kg afgevallen en is mijn buikomvang met 4 cm afgenomen. Dat geeft toch wel even stof om over na te denken. Wat de kuur op lange termijn voor mij betekend, weet ik nog niet. Ik zal zo af en toe even een korte update geven over mijn vitaliteit en uiteraard ook over mijn gewicht, ik hoop namelijk toch nog wel wat kilootjes kwijt te raken.

30 november, even een korte terugblik op de kuur: De kuur is afgelopen. Ik ben nu al dik tevreden over de ‘korte termijn’ uitkomst. O.k., het was even investeren, zeg maar gerust: flink investeren, maar ik heb zeker het gevoel dat dit een juiste keuze was om weer een stap in mijn loopcarrière te maken. Maar terugkijkend op de afgelopen 10 dagen mag ik niet klagen. Na mijn vastendagen heb ik namelijk een aantal ervaringen van anderen gelezen. En als ik die vergelijk met mijn ervaring, dan heb ik het lang niet zo zwaar gehad dan de gemiddelde sportvaster. Maar neem van mij aan dat je een gezonde doses doorzettingsvermogen moet hebben en wel voor 100% gemotiveerd moet zijn, voordat je gaat starten met de kuur, je wordt toch wel geconfronteerd met wat lastige momentjes.

Hieronder een opsomming van een paar opvallende ontdekkingen en leerzame momentjes naar aanleiding van de sportvasten kuur:


-    Van 3 dagen vasten ga je niet dood! Erger nog, ik had er eigenlijk niet eens erg veel last van.
-    Rennen zonder enige maagvulling is te doen, het is niet makkelijk, maar is te doen.
-    Tijdens de kuur ging mijn hartslag alle kanten op, vooral omhoog.
-    Ik ging veel zweten van het inspannen op vet verbranding, erg veel zweten.
-    Ga niet naar een verjaardag op de 2de vastendag, ik spreek uit ervaring!
-    Mijn eerste stukkie fruit na de vastendagen was zo lekker!
-    Van het openen van pistache nootjes krijg je eelt op je vingers.
-    Pistachenootjes zijn best lekker, zeker gezien ik ijs met pistache niet weg kan krijgen.
-    ‘Gebakken’ broccoli met kipfilet is even wennen, maar blijft gewoon binnen (ik houd niet zo van groente).
-    Kwark met fruit is een geweldig lekker ontbijt, kan geen boterham tegenop.
-    Tomatensap moet verboden worden, punt!
-    Mijn collega’s staan gek te kijken als ik tijdens de lunch ‘weer’ met een salade (compostbak) aan kom zetten.
-    Ik mis mijn lekkere ‘gewoonte’ tussendoortjes toch wel een beetje, maar dat schijnt tijdelijk te zijn.
-    Ik ben er heel bewust van geworden van wat, en hoeveel, je normaal gesproken achterloos in je mond steekt.
-    En ik moet nu een nieuw voedingspatroon neerzetten, ehhhh help!

11 december, een update: Vandaag is het bijna 2 weken geleden dat ik mijn kuur heb afgerond. En ja, ik voel mij nog steeds top! Ik ben de afgelopen 2 weken bijna 2 kilo aan gewicht kwijt geraakt en voel mij met de dag energieker. Gelukkig heb ik mijn nieuwe voedingspatroon al redelijk in mijn systeem zitten. Ik eet nog steeds geen brood, en eet alleen tijdens het diner een beetje koolhydraten. Enne, dat brood, ik had echt het idee dat ik dat niet zou kunnen opgeven, maar in tegendeel, ik taal totaal niet naar koolhydraten en andere vormen van suiker. Gelukkig kan ik mijn trainingsomvang lekker uitbreiden. De voet is langzaam aan het herstellen, een duurloopje van 1½ uur is geen probleem meer. Komende weken ga ik mijn trainingsomvang verder uitbouwen richting de 10 uur in de week. Ik ben erg nieuwsgierig hoe mijn lichaam reageren op de langere duurlopen (+30k).

18 december, een update: Het gaat lekker! Ik ben momenteel totaal 10 kilo aan massa kwijt, en dat merk ik aan heel veel dingen. Vooral mijn kleding gaat lekker los zitten, dat geeft een goed gevoel. Gelukkig zie je aan de buitenkant niet dat ik zoveel massa kwijt ben, dat scheelt een hoop vragen uit mijn omgeving. Wel heb ik nu aardig wat mensen in mijn omgeving aan het denken gezet, vooral over mijn nieuwe voedingspatroon. Het nieuwe voedingspatroon kan ik heel goed volhouden, meer eiwitten, minder koolhydraten. Het leuke is dat ik steeds meer lekkere en gezonde etenswaar ontdek. En omdat mijn voet wat beter aanvoelt, gaan ook de trainingen wat makkelijker. Alleen is de voet nog niet 100%, geduld is dan ook de sleutel. Maar klagen doe ik niet. Zeker niet omdat ik momenteel op een trainingsomvang van 6-7 uur in de week zit, het gaat dus de goede kant op!

26 december, een update: Het gaat nog steeds goed lekker! Het afvallen gaat ondertussen gewoon door. Sinds de vorige update is er weer een kilo af. Maar wat voor mij veel belangrijker is, is dat ik me steeds beter ga voelen. Op één of andere manier heb ik veel meer ‘rust’ in mijn lichaam. Misschien helpt mijn voet daar wel een beetje aan mee, de pijn wordt namelijk steeds minder, de loopomvang neemt gelukkig weer toe. Ik valt mij op dat ik tijdens het lopen eigenlijk nog geen ‘honger’ heb gehad. Normaal kreeg ik na ene 1½ uur al trek, nu niet. Ik heb zelfs al op een nuchtere maag getraind, zonder problemen! ook leuk, ik had de afgelopen dagen tijdens de lange duurlopen mijn watergordel mee, toch leuk dat ie na het omdoen meteen op mijn enkels hing, hij stond nog iets te ruim…. Verder probeer ik het jaar lekker uit te lopen, een volgende update zal ergens in januari zijn.

7 januari, een update: Het gaat lekker, zeg maar stabiel! Ik ben de feestdagen goed doorgekomen. Deze dagen heb lekker gegeten, maar wel in de geest van het Sportvasten programma (overdaad schaadt en niet te veel foute koolhydraten). Dit heeft geresulteerd dat ik evengoed een kilo ben afgevallen (12 in totaal). Ik merk ook dat het lopen wat makkelijker gaat. Mijn gemiddelde hartslag is nu met minimaal 5 slagen verlaagd, dit geldt voor de tempo loop als wel voor de lange duurloop. Verder neemt mijn wekelijkse loopomvang alleen nog maar toe, maar dat is niet aan het Sportvasten te danken, maar aan mijn loop doelstellingen….

21 januari, een update: Het ‘nieuwe leven’ gaat wennen, eigenlijk heb ik het in mijn leefpatroon geïntegreerd. Ik eet zoals ik eet en sport zoals als ik sport, alleen is dat anders dan tot een maand of 3 geleden! Ik heb de snelle koolhydraten (suiker, brood, aardappels etc.) nagenoeg uit mijn voeding gehaald, alleen 1 op de 2 diners bevat een beetje koolhydraten. Overdag heb ik nagenoeg geen trek in tussendoortjes, heb ik het wel, dan pak ik een stukkie fruit (appeltje of een sinaasappel). Ik ben nu inmiddels 14kg kwijt, waarschijnlijk helpt het vele lopen daar ook wel wat bij…. Ik zit momenteel op een weekomvang van ruim een uur of 8 rennen, niet verkeerd. Maar belangrijker is dat ik de lange duurlopen (+25kms) nu heel gemakkelijk kan lopen. Ik loop deze alleen op water! Niets meer of minder, ik heb dan ook geen sportdrank, gel of andere voeding bij me. Ik heb nu meerdere lange duuurlopen gedaan (tot 40kms) en bij geen van deze lopen last gehad van mijn maag, noch een hongerklop en geen bezoek van de man met de hamer! Ik denk dat ‘het lek’ boven is. Maar ik ga vanaf nu mijn weekomvang, trapsgewijs, verhogen. Het resultaat zal op de blog te lezen zijn.

4 februari, een update: Geen schokkend nieuws tijdens deze update. Eigenlijk loopt alles wel lekker. Ik heb in mijn voedingspatroon iets aangepast met wat tussendoortjes. Ik eet nu wat vaker een handje (gemengde) noten en eet regelmatig wat stukjes gedroogd fruit (abrikozen, pruimen en appelpartjes). Mijn gewicht is na de vorige update weer iets afgenomen. Vandaag wees de weegschaal namelijk 79 en een beetje kilo’s aan, ik ben de afgelopen 25 jaar niet zo ‘licht’ geweest! In tegenstelling tot mijn gewicht, is mijn vitaliteit enorm toegenomen. Ondanks het (zeer) koude weer, is mijn weekomvang opgelopen naar 10 uur trainen, een dikke 100k rennen in de week. Nu hopen dat de kou buiten snel overgaat in warmte, ik kan dan pas echt zien wat het effect is van het lagere gewicht en de verhoogde vitaliteit..

4 maart, een update: Weer geen schokkend nieuws tijdens deze update. Eigenlijk loopt alles nog steeds lekker. Afgelopen maand ben ik ‘maar’ 1 kilo afgevallen. In totaal ben ik er nu 18 kwijt! Op zich wel lekker dat de snelheid, waarmee het afvallen nu gaat, wat terug is gevallen. Ik moet toch wel oppassen dat je niet ‘door me heen kan gaan kijken’. De weekomvang, van het hardlopen, staat deze periode op 100-120k in de week. Ik mag dan ook lekker blijven eten, al zijn het wel de gezonde dingen….

9 april, een update: Voor de verandering geen schokkend nieuws tijdens deze update. Ik begin nu te wennen aan dit postuur en aan mijn belastbaarheid. Afgelopen maand ben ik een ½ kilo afgevallen, in totaal ben ik er nu 18 ½ kwijt! Wel werd het tijd om nieuwe kleren te kopen, vooral shirts. Mijn kast hangt nu weer vol met ‘passende’ shirts, alleen nog een handje vol spijkerbroeken kopen, wat dat lijken nu wel bandplooibroeken…

13 mei, een update: Weer geen schokkend nieuws tijdens deze update. Afgelopen maand ben ik weer een ½ kilo afgevallen, in totaal ben ik er nu 19 kwijt! Ik heb eindelijk iets gevonden voor voeding tijdens het rennen, iets wat binnen blijft! Ik gebruik nu soja eiwit dat ik met water aanleng. Dit goedje smaakt een beetje naar slappe brinta en bevat redelijk wat energie, goede energie. Naast energie heeft soja eiwit het voordeel dat het je bloedsuiker (insuline niveau) stabiel en laag houdt, je krijgt dan ook geen ‘honger’ tijdens het lopen! Ik heb dit goedje nu al wat vaker bij een lange duurloop getest (+30k) en het bevalt mij zeer goed.

Ik mag gerust zeggen dat het omschakelen op vetverbranding dan ook helemaal geweldig is. Naast ik fysiek minder kilo’s hoef mee te nemen, gaat het lopen op de ‘nieuwe’ energiehuishouding mij zeer goed af, mooi hé.

Een collega vroeg mij laatst of de kuur echt werkt. Mijn antwoord: ‘Ach, ik denk dat je het gewoon moet proberen, wat zijn nu 10 dagen kuren op een gezond mensenleven… ‘


(Bron: martinloopt.nl)